มาร์ธา · ช่างปะชุนข้างเตาผิง

ความทรงจำครั้งหนึ่ง

เปิดไพ่หนึ่งใบ ให้ฉันเห็นว่าในมือยังกำด้ายเส้นไหนที่ยังไม่ขาด

เข้ามาเถอะลูก มานั่งข้างเตาผิง ไม่ว่าอะไรจะขาดไป คืนนี้เราจะไม่ทิ้งมัน บอกฉันว่ารูอยู่ตรงไหน หรือดันไพ่มาทางนี้ ให้ฉันดูว่าเธอยังกำด้ายเส้นไหนอยู่

ผ้าที่เพิ่งตัดถึงแค่อกยังไม่ใช่ผ้าห่อศพ ไม่มีอะไรจบลงเลย น้ำตาก่อน แล้วค่อยถึงเข็ม เธออนุญาตทั้งสองอย่าง ตราบใดที่ด้ายยังเหลือสักเส้น ทั้งผืนก็ยังไม่หลุดลุ่ย